ตอนนี้
ฉันกำลังหายใจอยู่
ตอนนี้
กำลังใช้ชีวิตอันแสนธรรมดา
ตอนนี้
ฉันกำลังกำลังเงยหน้ามองขึ้นไป
ตอนนี้
มองเห็นเครื่องบินที่กำลังโบยบินแล่นไป
ตอนนี้
ฉันอยากที่จะไล่ตามเมฆเหล่านั้น
ตอนนี้
ถึงแม้ว่าจะพยายามไล่ตามเท่าไหร่
ตอนนี้
จะเกิดอะไรขึ้น หากฉันยังอยู่ตรงนี้กันล่ะ
เพราะ "ตอนนี้" มันช่างแสนว่างเปล่า
เพราะว่ามันช่างแสนว่างเปล่า
กลิ่นหอมยามหลังฝนตกนั้น
เหมือนกับจะจำอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
นึกอยู่แบบนั้นก็เสียเวลาเปล่า
ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
ในตอนนี้มีเพียงฉันเท่านั้นที่สามารถอยู่ได้
แน่นอน
หากเพียงแค่เปิดเส้นทางอนาคตนั้นออกมาล่ะก็
ฉันจะขอก้าวเดินหน้าไปตามเส้นทางนั้น
ถึงจะติดสินใจเอาไว้อย่างนั้นแล้วก็ตามที
สีดำ สีดำ สีดำ สีดำ
เส้นทางที่กลายเป็นสีดำสนิท
สีดำ สีดำที่คอยทำลาย
ช่วงเวลาในตอนนั้น
ในตอนนั้น มันก็ดีเหมือนกันนะ
ฉันกำลังถูกกักขังไว้ในช่วงเวลาแห่งอดีต
ชีวิต ชีวิต
ชีวิตอะไรนั้นน่ะ
มันได้ถูกกำหนดเอาไว้ตั้งนานแล้วไม่ใช่รึไง
ถึงแม้ว่าจะพิสูจน์ได้โดยการแค่เพียงมองย้อนกลับไปข้างหลังก็ตามที
ทั้งตัวเธอ
ทั้งจุดยืนของเธอ
ทั้งหมดของเธอในตอนนี้ก็ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ตอนนี้
ฉันกำลังหาวอยู่
ตอนนี้
พร้อมที่จะได้นอนหลับไปเสียที
ตอนนี้
ฉันกำลังก้มหน้ามองลงไป
ตอนนี้
พระอาทิตย์ที่กำลังตกดิน ช่างสวยงาม
ตอนนี้
ฉันอยากที่จะไล่ตามเมฆเหล่านั้น
ตอนนี้
ถึงแม้ว่าจะพยายามไล่ตามเท่าไหร่
ตอนนี้
จะเกิดอะไรขึ้น หากฉันยังอยู่ตรงนี้กันล่ะ
เพราะ "ตอนนี้" มันช่างแสนว่างเปล่า
เพราะว่ามันช่างแสนว่างเปล่า
สีดำ สีดำ สีดำ สีดำ
เส้นทางที่กลายเป็นสีดำสนิท
สีดำ สีดำ ที่คอยทำลาย
ช่วงเวลาในตอนนั้น
ในตอนนั้น มันก็ดีเหมือนกันนะ
กำลังถูกกักขังไว้ในช่วงเวลาแห่งอดีต
การเป็นที่สนใจ การเป็นที่สนใจ
การเป็นที่สนใจอะไรนั่นน่ะ
ตอนนี้ฉันได้ทิ้งมันไปแล้วล่ะ
ถึงฉันจะเรียกร้องความสนใจได้แค่ร้องไห้ออกมาก็ตาม
ทั้งตัวเธอ
ทั้งความฝันของเธอ
ทั้งหมดของเธอในตอนนี้ก็ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ตอนนี้
ฉันกำลังหายใจอยู่
ตอนนี้
กำลังใช้ชีวิตอันแสนธรรมดา
ตอนนี้
ฉันกำลังกำลังเงยหน้ามองขึ้นไป
ตอนนี้
พระอาทิตย์ที่กำลังตกดิน ช่างสวยงาม
ตอนนี้
ฉันอยากที่จะไล่ตามเมฆเหล่านั้น
ตอนนี้
ถึงแม้ว่าจะพยายามไล่ตามเท่าไหร่
ตอนนี้
จะเกิดอะไรขึ้น หากฉันยังอยู่ตรงนี้กันล่ะ
เพราะ "ตอนนี้" มันช่างแสนว่างเปล่า
เพราะว่ามันช่างแสนว่างเปล่า
แล้วก็ตายแค่นั้นเอง
ชีวิต ชีวิต
ชีวิตอะไรนั่นน่ะ
มันได้ถูกกำหนดเอาไว้ตั้งนานแล้วไม่ใช่รึไง
ถึงแม้ว่าจะพิสูจน์ได้โดยการแค่เพียงมองย้อนกลับไปข้างหลังก็ตามที
แย่ที่สุด นี่ฉันทำพลาดแล้วใช่รึเปล่า
งานเทศกาลก็ได้ผ่านไปแล้ว
โบยบินไปบนอากาศราวกับใบไม้แห้งที่ตายไปแล้ว
ทั้งตัวเธอ
ทั้งความหวังของเธอ
ทั้งหมดของเธอในตอนนี้ก็ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ตอนนี้
ฉันกำลังรู้สึกหดหู่
ตอนนี้
ฉันกำลังหายใจอยู่
ตอนนี้
ฉันกำลังรู้สึกหดหู่
ตอนนี้
กำลังยืนอยู่ที่ชายหาด
ตอนนี้
ฉันอยากที่จะไล่ตามเมฆเหล่านั้น
ตอนนี้
กำลังวิ่งอยู่มหาสมุทรแสนกว้างใหญ่
ตอนนี้
ในที่สุดก็ได้พบกัน และฉันจะไม่หยุดอยู่ตรงนี้อีกแล้ว