นี่มันแย่มาก นี่มันแย่ที่สุดเลย
เป็นความผิดของพวกแกนั่นแหละ
ฉันไม่ได้เป็นคนขอร้องเลยด้วยซ้ำ อย่าทำให้ฉันเกิดมาได้ไหม?
มันคงกว่านี้ถ้าฉันไม่ได้เกิดมาตั้งแต่แรก
แม้จะเป็นอย่างนั้น
เป็นความผิดของพวกแกนั่นแหละ
นี่คือวันที่พวกเราจะเอาคืน
พวกเราที่ไม่มีที่ไหนที่เหมาะกับเราเลย
คำตอบที่ถูกต้องของความรักน่ะ ฉันไม่รู้หรอก แต่ว่า
ฉันสามารถสนุกในตอนนี้ได้ใช่ไหม?
ฉันเองก็ไม่ได้ผูกพันธ์กับใครในเมืองนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วล่ะ แต่ว่า
ฉันเรียนรู้ได้จากคลิปข่าวที่ดูในทุก ๆ คืน
รู้มาว่ามีเด็ก ๆ ที่โชคร้ายเหมือนกับฉัน
ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่
ซื้อชุดนักเรียนด้วยค่าขนมที่น้อยนิด
ทั้งมีดและยาต่าง ๆ ที่เข้าถึงได้ง่าย ๆ
เมื่อเธอใส่มันลงไปในกระเป๋านักเรียนแล้ว
ก็ถึงเวลาต้องไปแล้ว
สิ่งที่ใฝ่ฝันนั้น
ยิ่งคุณปรารถนามันมากเท่าไหร่
มันก็จะยิ่งทำลายตัวคุณ ทำให้เราจึงต้องเริ่มต้นกันใหม่วันนี้
ถ้าฉันมีคุณค่ามากพอ ช่วยกลับมาหากันได้ไหม?
แม้ฉันจะให้เงินกับคุณ
แต่ว่าตัวเธอนั้น
ตอนที่สายตาเรานั้นจ้องกัน
ที่จริงแล้ว ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้วล่ะ
เพราะว่านะ
แผลของฉันที่มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ทั้งของวันนี้ วันพรุ่งนี้ และวันต่อ ๆ ไปก็เพิ่มเรื่อย ๆ
ฉันรู้สึกแหลกสลายทั้งทางร่างกายและจิตใจ
แต่ฉันก็ยังคงมีชีวิตอยู่
ใครก็ได้ จะโกหกกันก็ได้ แต่ช่วยยอมรับในตัวฉันได้ไหม?
เพราะมันเป็นที่สุดท้ายที่จะหนีไปอยู่ได้แล้ว
แม้จะเป็นแค่ความฝัน ฉันก็ไม่เกี่ยง
มาจับมือกันไว้นะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักคืออะไร
ฉันสามารถสนุกในตอนนี้ได้ใช่ไหม?
เพราะว่านะ
แม้ความคาดหวังกับชีวิตนั้นจะน้อยลง
แต่มูลค่าของชีวิตฉันมีเท่าไรกันนะ?
ฉันจะอยู่ที่เมืองนี้ได้อีกนานเท่าไรกันนะ?
กาลเวลานั้นแสนสับสน และเธอก็ไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว
เพราะว่าเธอคือสิ่งสุดท้ายที่อยากหนีไปอยู่ด้วย
หากฉันตกต่ำไปมากกว่านี้
ฉันคงต้องบอกลาโลกใบนี้แล้วล่ะ
นี่มันแย่มาก นี่มันแย่ที่สุดเลย
เป็นความผิดของพวกแกนั่นแหละ
ฉันจะไม่ยกโทษให้เธอแม้จนวันตาย เพราะงั้น หยุดเรียกฉันสักทีได้ไหม?
มันคงดีกว่านี้ถ้าฉันเลือกเองได้ตั้งแต่แรก
แม้จะเป็นอย่างนั้น
เป็นความผิดของพวกแกนั่นแหละ
นี่คือที่ของเรา สำหรับใครที่ไม่มีแม้สักที่ของตัวเอง
แต่ละวันคือวันแห่งการเอาคืน
มันเป็นแบบนั้นได้
แม้ฉันจะโกหกตัวตนกับผู้คนจำนวนมาก
หัวใจของฉันที่เติมไม่มีทางเต็ม
กำลังร้องหาความรัก แม้จะไม่เคยมีความทรงจำว่าเคยสัมผัสถึงได้อยู่
ฉันจะมีความสุขในเมืองแห่งนี้ได้ไหมนะ?
โลกภายนอกช่างน่ากลัว
ฉันสามารถอยู่แค่ที่นี่ได้เท่านั้นแหละ
เฮ้อ ฉันไม่มีที่ไปแล้วล่ะ
คงเป็นแบบนั้นไปตลอดชีวิต
ใช้ชีวิตแบบถูกกักขังแบบนี้แหละ
เฮ้อ แม้จะสิ้นหวัง แม้จะต้องผิดหวัง
แต่ก็หมดประโยชน์แล้ว
ฉันถูกบอกมาว่านรกน่ะคือที่ของฉันแล้วล่ะ
เพราะว่าฉันไม่มีปีก
เสียงหัวเราะจากใครบางคนทำหูของฉันเจ็บไปหมด
อย่างน้อย ทำไมฉันจะมีความสุขในตอนนี้ไม่ได้ล่ะ?
สักวันนึง ฉันจะออกไปจากที่นี่
ใช้ชีวิตดิบ ๆ แบบนี้ต่อไปนั่นแหละ
อีกไม่นานนี้ มาพังลงไปด้วยกันนะ