กล่าวคำพูดบอกลาให้แก่เจ้ารถบัสคันนั้น
ฉันนับจำนวนชีวิตที่ชั้นได้ฆ่าไปไม่ได้เลยในวันที่ฉันเป็นเด็ก
ฉันได้ฝังชีวิตเล็กๆเอาไว้และหัวเราะอย่างไม่กังวลอะไรเลยในตอนที่ชั้นกลับบ้าน
ฉันดีใจจังเลยนะที่จะได้ตายก่อนที่จะคิดอะไรมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้
ความหมายในการมีชีวิตอยู่ของฉันก็เริ่มที่จะจางลงไปเรื่อยๆ
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นชีวิตอันยืนยาวก็ตาม
มันก็เป็นแค่ริ้วรอยที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
และหัวใจของฉันก็เริ่มทุกข์ทมกับการเห็นชีวิตที่สิ้นหวังนี้
บวกกับความคิดที่เริ่มแทงทะลุเข้ามาที่หูของเธอนั้นมันทำให้ฉันแทบอยากจะอ้วกอยู่แล้ว
คุณค่าของชีวิตที่ฉันต้องการกำลังจะจางหายไป
มันจะดูเห็นแก่ตัวหรือเปล่านะ
ฉันไม่อาจรู้ได้เลย ว่าตัวของฉันกำลังคิดอะไรอยู่
และหากในอีกไม่กี่ทศวรรษข้างหน้า การเผาไหม้คงจะไม่ได้รับการอนุญาติอีกแล้ว
งั้นก็จงแทงฉันซะ ฆ่าฉันและเอาฉันไปด้วยนะ
กล่าวคำพูดบอกลาให้แก่เจ้ารถบัสคันนั้น
ฉันยังไม่ลืมเลยหล่ะว่าฉันโง่ขนาดไหนตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก
ฉันเอามันออกจากหัวของฉันไม่ได้เลยเพราะไม่รู้ต้องทำอย่างไร
ตอนนี้ฉันคิดแล้วหล่ะว่าทำไมฉันถึงมาเข้าใจได้ในตอนนี้
ดีใจจังที่ฉันโต้ตอบกลับไป
เดินผ่านฝูงชนมากมายที่ไร้ซึ่งสีสันใดๆ
พยายามแสดงถึงการมีค่าของตัวฉัน
เพียงแค่พยายามที่จะไม่มีความสุข
มันก็มากกว่าการไร้ประโยชน์ก็แล้วกัน
หัวใจอันตื้นเขินของฉันได้แรงผลักดันจากความกระสับกระส่ายและความเร่งรีบ
แต่ฉันไม่อาจที่จะหันหลังกลับในเวลานี้แล้ว
เจ้าต้นกล้าในชีวิตของฉันมีอะไรบ้างนะที่ฉันอยากจะทำให้มันหายไป?
เธอคงเป็นที่คนที่ลำบากน่าดูเลยนะ?
ฉันไม่ต้องการความคิดเห็นของเธอหรอกนะ
ยังไงก็ตาม ถ้าในอีกสิบปีข้างหน้าฉันยังคงเดินหน้าต่อไปละก็
งั้นแค่แทงฉัน ฆ่าฉันแล้วเอาไปด้วยที
มีความหมายอะไรบ้างในชีวิตที่เธอต้องการให้มันหายไปไหมคะ?
คุณมีความฝันตลอดชีวิตที่อยากทำให้มันหายไปบ้างไหมคะ?
XXXX ไม่มี XXXX
คุณค่าชีวิตอะไรกันนะที่ฉันอยากให้มันหายไปๆซะหน่ะ
มันยากมากเลยนะ เธอรู้หรือเปล่า
ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่จะเข้าใจมันหน่ะ
ถ้าในอีกสิบปีข้างหน้าฉันยังคงเสียใจกับชีวิตนี้อยู่อีกละก็
งั้นก็เริ่มเเทงฉัน ฆ่าฉันแล้วเอาไปด้วยที
และนี้ก็เป็นสิ่งแรกและสิ่งสุดท้ายที่แสนเลวร้ายที่ฉันจะทำมัน
กล่าวคำพูดบอกลาให้แก่เจ้ารถบัสคันนั้น
แต่ว่าฉันเองก็เสียใจ จึงกรีดร้อง และฝนก็เทลงมา